Monday, October 16, 2006
hallo,
Nog even geen foto's, die komen de volgende keer. Gisteren hebben we gelamineerd, was wel interessant. We hebben mooie stoffen gekocht op de markt, om te lamineren, en die netjes die om appels zitten hebben we gelamineerd, en we zochten een profiel, hebben uiteindelijk een soort rubbermateriaal gevonden hiervoor (slipperzolenrubber) waar we mee hebben geexperimenteerd.
De eigenaren: Laura en Rico staan open voor nieuwe dingen, dat is echt fijn. En als we een idee hebben zetten ze gelijk mensen aan het werk om het te maken. Ze willen eigenlijk alles maken, zolang de materialen makkelijk te krijgen zijn (liefst van Marinduque zelf) en zolang ze maar mensen aan het werk kunnen houden.
Afgelopen weekend werden we opgehaald door een vriendin van een vriendin van Ramon (...) en naar een huis gebracht. Ramon was inmiddels naar Manila vertrokken, die vriendin liet ons achter met de mededeling dat we daar tot eind okt konden blijven, en vertrok ook. Zaten we daar in een kast van een huis op een landgoed aan zee... prachtig en onwijs luxe, maar 's avonds toen alles donker werd, en de honden (zo'n 15) keer op keer begonnen te blaffen werden we een beetje bang. Ik sliep goed, nadat ik had besloten dat ik maar gewoon moest vertrouwen op de mensen, de plek, de inbraakveiligheid van het huis (bamboe) en de goedheid van alle arme vissertjes die daar in de buurt wonen. Maar ontspannen was het niet. Het huis was ook zo groot! En afgelegen. En geen gordijnen voor de ramen, dus 's avonds zaten we in een vitrine. Maar er waren ook tuinmannen die ernaast in een huisje woonden, die veegden af en toe bladeren op en zorgden voor de honden en het zwembad (waar 2x per jaar gebruik van werd gemaakt, bizar!)
Nu zitten we weer in ons krakkemikkige hotelletje, maar ik vind het prima! Was toch een beetje spookachtig, dat huis. Hoewel overdag echt super: zwemmen in zee, en op de veranda werken met wat vogelgefluit en getjirp op de achtergrond.
Dit was het voor nu,
Jorien
Nog even geen foto's, die komen de volgende keer. Gisteren hebben we gelamineerd, was wel interessant. We hebben mooie stoffen gekocht op de markt, om te lamineren, en die netjes die om appels zitten hebben we gelamineerd, en we zochten een profiel, hebben uiteindelijk een soort rubbermateriaal gevonden hiervoor (slipperzolenrubber) waar we mee hebben geexperimenteerd.
De eigenaren: Laura en Rico staan open voor nieuwe dingen, dat is echt fijn. En als we een idee hebben zetten ze gelijk mensen aan het werk om het te maken. Ze willen eigenlijk alles maken, zolang de materialen makkelijk te krijgen zijn (liefst van Marinduque zelf) en zolang ze maar mensen aan het werk kunnen houden.
Afgelopen weekend werden we opgehaald door een vriendin van een vriendin van Ramon (...) en naar een huis gebracht. Ramon was inmiddels naar Manila vertrokken, die vriendin liet ons achter met de mededeling dat we daar tot eind okt konden blijven, en vertrok ook. Zaten we daar in een kast van een huis op een landgoed aan zee... prachtig en onwijs luxe, maar 's avonds toen alles donker werd, en de honden (zo'n 15) keer op keer begonnen te blaffen werden we een beetje bang. Ik sliep goed, nadat ik had besloten dat ik maar gewoon moest vertrouwen op de mensen, de plek, de inbraakveiligheid van het huis (bamboe) en de goedheid van alle arme vissertjes die daar in de buurt wonen. Maar ontspannen was het niet. Het huis was ook zo groot! En afgelegen. En geen gordijnen voor de ramen, dus 's avonds zaten we in een vitrine. Maar er waren ook tuinmannen die ernaast in een huisje woonden, die veegden af en toe bladeren op en zorgden voor de honden en het zwembad (waar 2x per jaar gebruik van werd gemaakt, bizar!)
Nu zitten we weer in ons krakkemikkige hotelletje, maar ik vind het prima! Was toch een beetje spookachtig, dat huis. Hoewel overdag echt super: zwemmen in zee, en op de veranda werken met wat vogelgefluit en getjirp op de achtergrond.
Dit was het voor nu,
Jorien
# posted by Jorien van der Voort @ 6:39 PM 
