Thursday, October 12, 2006
12 oktober
Dag best lezers,
hier is dan eindelijk een bericht uit de Filippijnen. Na aankomst werden we mee uit eten genomen door 3 mensen van Filippina Fair Trade Ventures. Daarna konden we rusten en hiervan bijkomen (we kregen slakken enzo, op een tijdstip dat in NL 05:30 zou zijn..)
Maandag hebben we op het kantoor van FFTV de producenten besproken en onszelf en DDiD gepresenteerd. We hebben kennis gemaakt met de medewerkenrs: Ramona (ditrecting manager) Ed (marketing manager) Nolan (producing manager) en Rhia en Ramon (designers). Erg vriendelijke mensen allemaal. Alleen Ramona denkt echt in verkoopaantallen in Europa. We hebben geprobeerd uit te leggen dat dat niet alleen aan het product ligt, maar aan vele factoren,. Hopelijk beseft ze dat...
Dinsdag hebben we een sessie gehad met alleen maar ontwerpers van FFTV, Advocates of Filippine Fair Trade, Inc. en Asia Forum. Dit was erg interessant, en leuk! We hebben weer gepresenteerd, en veel gediscussieerd. Zij hebben een lezing gegeven over producten uit Azie (Nepal, Thailand, India, Srilanka, Singapore, vietnam en Indonesie).
's Avonds moesten we op tijd weg om de boot naar Marinduque te halen. Daar zitten we nu met Ramon, een erg vriendelijke en grappige ontwerper. Hij weet veel van Europa (leest veel) en is volgens mij erg ruimdenkend.
In Manila voelden we ons niet veilig, maar hier heerst een erg rustige sfeer. Het is jungle-achtig ern er zijn veel rijstvelden. De mensen gapen ons allemaal aan, maar zijn erg vriendelijk en vrolijk.
Filippijnen maken veel grappen, en ze kunnen extreem goed engels praten. We voelen ons af en toe beetje opgelaten met ons steenkolen-engels (tot nu toe dacht ik dat het niet slecht was...)
De eerste producent die we bezochten was een indrukwekkende, welbespraakte man: Rico Sanchez. Hij heeft een vlinderboerderij en lamineert vliners om er vervolgens uitermate kitcherige huisdecoraties van te maken.
Vlinders zijn hier erg populair en ze zijn trots op hun producten. Gelukkig wil Rico voor Europa wel van de vlinders afstappen, maar dan nog wordt dit een uiitdaging voor ons! We moeten ook zorgen dat we gebruik maken van de locale handwerkers, omdat Rico veel mensen aan het werk houdt en ze ook werk wil blijven garanderen. Dit is trouwens geen dierenmishandeling; de soorten worden zo in stant gehouden en de vlinders worden alleen geraapt al;s ze natuurlijk zijn gestorven.
Ons idee was een product te maken dat zowel met als zonder vlinders gemaakt kan worden, voor de Europese markt en de Aziatische.
Vandaag zijn we naar Riverside gegaan, een rietvlechterij, maar de eigenaar was er niet, dus we hebben even de werkplaats gezien en komen volgende week voor een bespreking. Dat was het voor nu, veel groeten uit de Filippijnen,
Sige po!
Ruth en Jorien
Dag best lezers,
hier is dan eindelijk een bericht uit de Filippijnen. Na aankomst werden we mee uit eten genomen door 3 mensen van Filippina Fair Trade Ventures. Daarna konden we rusten en hiervan bijkomen (we kregen slakken enzo, op een tijdstip dat in NL 05:30 zou zijn..)
Maandag hebben we op het kantoor van FFTV de producenten besproken en onszelf en DDiD gepresenteerd. We hebben kennis gemaakt met de medewerkenrs: Ramona (ditrecting manager) Ed (marketing manager) Nolan (producing manager) en Rhia en Ramon (designers). Erg vriendelijke mensen allemaal. Alleen Ramona denkt echt in verkoopaantallen in Europa. We hebben geprobeerd uit te leggen dat dat niet alleen aan het product ligt, maar aan vele factoren,. Hopelijk beseft ze dat...
Dinsdag hebben we een sessie gehad met alleen maar ontwerpers van FFTV, Advocates of Filippine Fair Trade, Inc. en Asia Forum. Dit was erg interessant, en leuk! We hebben weer gepresenteerd, en veel gediscussieerd. Zij hebben een lezing gegeven over producten uit Azie (Nepal, Thailand, India, Srilanka, Singapore, vietnam en Indonesie).
's Avonds moesten we op tijd weg om de boot naar Marinduque te halen. Daar zitten we nu met Ramon, een erg vriendelijke en grappige ontwerper. Hij weet veel van Europa (leest veel) en is volgens mij erg ruimdenkend.
In Manila voelden we ons niet veilig, maar hier heerst een erg rustige sfeer. Het is jungle-achtig ern er zijn veel rijstvelden. De mensen gapen ons allemaal aan, maar zijn erg vriendelijk en vrolijk.
Filippijnen maken veel grappen, en ze kunnen extreem goed engels praten. We voelen ons af en toe beetje opgelaten met ons steenkolen-engels (tot nu toe dacht ik dat het niet slecht was...)
De eerste producent die we bezochten was een indrukwekkende, welbespraakte man: Rico Sanchez. Hij heeft een vlinderboerderij en lamineert vliners om er vervolgens uitermate kitcherige huisdecoraties van te maken.
Vlinders zijn hier erg populair en ze zijn trots op hun producten. Gelukkig wil Rico voor Europa wel van de vlinders afstappen, maar dan nog wordt dit een uiitdaging voor ons! We moeten ook zorgen dat we gebruik maken van de locale handwerkers, omdat Rico veel mensen aan het werk houdt en ze ook werk wil blijven garanderen. Dit is trouwens geen dierenmishandeling; de soorten worden zo in stant gehouden en de vlinders worden alleen geraapt al;s ze natuurlijk zijn gestorven.
Ons idee was een product te maken dat zowel met als zonder vlinders gemaakt kan worden, voor de Europese markt en de Aziatische.
Vandaag zijn we naar Riverside gegaan, een rietvlechterij, maar de eigenaar was er niet, dus we hebben even de werkplaats gezien en komen volgende week voor een bespreking. Dat was het voor nu, veel groeten uit de Filippijnen,
Sige po!
Ruth en Jorien
# posted by Jorien van der Voort @ 3:36 AM 
