Wednesday, November 29, 2006
Hallo allemaal,
Ik geloof dat we onze 1ste Typhoon gaan meemaken. Er varen geen boten meer naar het eiland, dus Rico en Laura zitten vast in Manila.
Als het goed is krijgen we hier typhoon signal 3, en dat is behoorlijk heftig als we het goed begrijpen. Maar als we in het huis blijven is er waarschijnlijk niks aan de hand.
Tot nu toe hebben we nog nergens last van. Maar het blijkt zo te zijn dat er meestal een tijd geen stroom na een typhoon. Dus als jullie niks van ons horen betekend dit waarschijnlijk dat de stroom uit is gevallen.
Als de telefoonmasten niet omwaaien, zijn we wel te bereiken (totdat de batterij op is) op onze mobieltjes.
Okee tot snel iedereen.
Jorien en Ruth
Ik geloof dat we onze 1ste Typhoon gaan meemaken. Er varen geen boten meer naar het eiland, dus Rico en Laura zitten vast in Manila.
Als het goed is krijgen we hier typhoon signal 3, en dat is behoorlijk heftig als we het goed begrijpen. Maar als we in het huis blijven is er waarschijnlijk niks aan de hand.
Tot nu toe hebben we nog nergens last van. Maar het blijkt zo te zijn dat er meestal een tijd geen stroom na een typhoon. Dus als jullie niks van ons horen betekend dit waarschijnlijk dat de stroom uit is gevallen.
Als de telefoonmasten niet omwaaien, zijn we wel te bereiken (totdat de batterij op is) op onze mobieltjes.
Okee tot snel iedereen.
Jorien en Ruth
Sunday, November 26, 2006
Hallo Allen,
Zo,.. we zitten weer op Marinduque.
Doordat de Bamboo Nonnen niet cooperatief waren leek het ons beter om de producten in Marinduque verder af te maken. Niet dat dit gaat zoals we willen, er zijn namenlijk allerlei beurzen in Manila waar de producers van "Riverside" en "Text and Images" ook aan meedoen.
Vandaag komt meneer Riverside terug dus daar gaan we zo heen om te kijken hoe het staat met onze ontwerpen en om wat nieuwe designs in te leveren.
We verblijven nu weer bij de familie Sanchez. De heer en vrouw des huizes zijn nu in Manila maar gelukkig kan er wel doorgewerkt worden.De kinderen van deze familie zijn blij dat ze er 2 groote zussen bij hebben, en wij hebben dan ook de opdracht gekregen goed voor ze te zorgen. Dit betekend voornamenlijk dat we in het bed van hun ouders slapen met de kinderen op dezelfde kamer. Geen privacy maar wel heel gezellig.
Doordat we nu deel uitmaken van een filippijnse familie leren we erg veel over het land en de mensen, echt leuk.Omdat er nog veel moet gebeuren hebben we besloten dat we onze trip een paar dagen moeten uitstellen. (heel vervelend,.... ;)
We waren even vergeten dat we ons visum dus moesten verlengen. Wij in de stress omdat we dachten dat dit alleen in Manila kon.
Maar gelukkig werkt een van Laura's vroegere klasgenoten bij de Immigratie dienst dus dat was met een glimlach en een onder het genot van een glaasje prik,zo geregeld. Echt grappig hoe dat hier werkt.
Even voor de duidelijkheid wij zijn dus veilig in Marinduque en we zaten niet op de veerboot die gezonken is in de buurt van Guimaras.
Zoals het er nu naar uitziet komen we de 9de terug. Het vluchtschema komt later!
Sige po,
Groetjes Jorien en Ruth
Zo,.. we zitten weer op Marinduque.
Doordat de Bamboo Nonnen niet cooperatief waren leek het ons beter om de producten in Marinduque verder af te maken. Niet dat dit gaat zoals we willen, er zijn namenlijk allerlei beurzen in Manila waar de producers van "Riverside" en "Text and Images" ook aan meedoen.
Vandaag komt meneer Riverside terug dus daar gaan we zo heen om te kijken hoe het staat met onze ontwerpen en om wat nieuwe designs in te leveren.
We verblijven nu weer bij de familie Sanchez. De heer en vrouw des huizes zijn nu in Manila maar gelukkig kan er wel doorgewerkt worden.De kinderen van deze familie zijn blij dat ze er 2 groote zussen bij hebben, en wij hebben dan ook de opdracht gekregen goed voor ze te zorgen. Dit betekend voornamenlijk dat we in het bed van hun ouders slapen met de kinderen op dezelfde kamer. Geen privacy maar wel heel gezellig.
Doordat we nu deel uitmaken van een filippijnse familie leren we erg veel over het land en de mensen, echt leuk.Omdat er nog veel moet gebeuren hebben we besloten dat we onze trip een paar dagen moeten uitstellen. (heel vervelend,.... ;)
We waren even vergeten dat we ons visum dus moesten verlengen. Wij in de stress omdat we dachten dat dit alleen in Manila kon.
Maar gelukkig werkt een van Laura's vroegere klasgenoten bij de Immigratie dienst dus dat was met een glimlach en een onder het genot van een glaasje prik,zo geregeld. Echt grappig hoe dat hier werkt.
Even voor de duidelijkheid wij zijn dus veilig in Marinduque en we zaten niet op de veerboot die gezonken is in de buurt van Guimaras.
Zoals het er nu naar uitziet komen we de 9de terug. Het vluchtschema komt later!
Sige po,
Groetjes Jorien en Ruth
Wednesday, November 15, 2006
Zo, gisteren hebben we voor het eerst een rondleiding gehad bij CM Bamboo; een stel Carmelite Sisters die een Bamboe business hebben opgezet. Loopt goed kennelijk, want de eerste 12 dagen waren ze te druk om ons te ontvangen, en deze week moesten ze een order afwerken voor de grootste winkelketen van de Filippijnen. Door deze omstandigheden raakten wij minder gemotiveerd, maar we proberen zaterdag wat tekeningen achter te laten voordat we zondag weer naar Manila gaan.
Met de kokosnoten op Guimaras gaat het erg goed, meneer Rodolfo werkt in een razend tempo, en vind het leuk om nieuwe ideeen van ons te horen, omdat hij normaal gesproken in zijn eentje in de werkplaats nieuwe dingen zit te verzinnen (zie foto), hij is wel heel creatief, en heeft een aantal erg mooie dingen gemaakt. Morgen gaan we hem voor het laatst bezoeken, voor foto's en een tour rond het eiland.
Groot nadeel is dat we omgeven zijn door prachtige plaatsen, maar dat we met zijn tweeen niet goed op stap kunnen gaan (omdat we zo'n onbekend soort zijn voor veel mensen, MR.Rodolfo: "Be careful, because some people are...eh...somewhat opportunistic.")
Gisteren zaten we met onze ziel onder de arm in het hotel, voelden ons een beetje opgesloten in een gouden kooi. Toen ineens een paar mensen ons uitnodigden voor een drankje. Het bleken de chef en manager van het hotel, plus wat zakenvrienden, en even later zaten we in de karaokebar (onze favoriete uitgaansgelegenheid!!) van het chicste hotel van Iloilo. Echt over de top, maar een van de mensen die ons uitnodigde werkte daar, dus wilde ons graag alles laten zien. We vonden het nog wel grappig, totdat die verrekte karaokemicrofoon weer in zicht kwam! Met veel moeite leggen we telkens weer uit dat het voor iedereen beter is als we niet zingen, maar daar kom je echt niet zomaar mee weg (uiteindelijk wel hoor). Maar ze vinden het echt geweldig om met ons te praten, en leggen een gastvrijheid aan de dag waar geen einde aan komt (letterlijk). Ze eten ook echt om de haverklap, en wij moeten natuurlijk alles proeven, ze begonnen uiteraard over balut (embryo-ei), ben benieuwd hoe lang we dat nog kunnen uitstellen. brrr.
Maar goed, het vergaat ons prima, Hopelijk is in NL ook alles goed.
groeten Ruth en Jorien
Met de kokosnoten op Guimaras gaat het erg goed, meneer Rodolfo werkt in een razend tempo, en vind het leuk om nieuwe ideeen van ons te horen, omdat hij normaal gesproken in zijn eentje in de werkplaats nieuwe dingen zit te verzinnen (zie foto), hij is wel heel creatief, en heeft een aantal erg mooie dingen gemaakt. Morgen gaan we hem voor het laatst bezoeken, voor foto's en een tour rond het eiland.
Groot nadeel is dat we omgeven zijn door prachtige plaatsen, maar dat we met zijn tweeen niet goed op stap kunnen gaan (omdat we zo'n onbekend soort zijn voor veel mensen, MR.Rodolfo: "Be careful, because some people are...eh...somewhat opportunistic.")
Gisteren zaten we met onze ziel onder de arm in het hotel, voelden ons een beetje opgesloten in een gouden kooi. Toen ineens een paar mensen ons uitnodigden voor een drankje. Het bleken de chef en manager van het hotel, plus wat zakenvrienden, en even later zaten we in de karaokebar (onze favoriete uitgaansgelegenheid!!) van het chicste hotel van Iloilo. Echt over de top, maar een van de mensen die ons uitnodigde werkte daar, dus wilde ons graag alles laten zien. We vonden het nog wel grappig, totdat die verrekte karaokemicrofoon weer in zicht kwam! Met veel moeite leggen we telkens weer uit dat het voor iedereen beter is als we niet zingen, maar daar kom je echt niet zomaar mee weg (uiteindelijk wel hoor). Maar ze vinden het echt geweldig om met ons te praten, en leggen een gastvrijheid aan de dag waar geen einde aan komt (letterlijk). Ze eten ook echt om de haverklap, en wij moeten natuurlijk alles proeven, ze begonnen uiteraard over balut (embryo-ei), ben benieuwd hoe lang we dat nog kunnen uitstellen. brrr.
Maar goed, het vergaat ons prima, Hopelijk is in NL ook alles goed.
groeten Ruth en Jorien
Thursday, November 09, 2006
Zie http://ruthopdefilippijnen.blogspot.com/ voor foto's!
Wednesday, November 08, 2006
Met ons is het goed. We zitten nu in Iloilo-city; weer een ander eiland. Daar is ons hotel voor de komende dagen (weken?) Vanuit Iloilo-city reizen we heen en weer naar het prachtige eilandje Guimaras, daar zit de nieuwe producer.
Hij werkt met kokosnoot, jeeeeej. Nee hoor dit is echt wel een mooi materiaal. Eerst waren we bang dat we niks nieuws konden bedenken omdat we in Marinduque ook al veel met kokosnoot hadden gedaan. Maar hij heeft weer hele ander mogelijkheden. Dus dat geeft veel inspiratie voor hele andere producten, we waren zelf verbaasd hoeveel nieuwe dingen uit ons brein kwamen rollen.
Ze zijn erg lief, de vrouw van de producent staat de hele dag te kokkerellen, en we worden volgestopt met allerlei ...dingen. Soms is het heerlijk! Maar soms moeten we ons vermannen. Officieel moet je namelijk minstens 2 x opscheppen uit beleefdheid, maar dat krijgen we niet altijd voor elkaar (ik wil me niet aanstellen, maar sommige gerechten zijn echt raar. Ze eten hier bijvoorbeeld kuikenembryo's!! Gelukkig heeft nog niemand ons dit voorgeschoteld!)
We hebben ook de opdracht om met CS Bamboo te werken. Dit is een organisatie van nonnen die iets met bamboo doen(?) Zij hebben laten weten dat ze voorlopig geen tijd voor ons hebben,... Stiekem hebben we geprobeerd te infiltreren, samen met Ramon een ontwerper van FFTV, we zijn naar de giftshop van de nonnen gegaan, in eerste instatie zonder te vertellen dat we misschien voor ze gingen ontwerpen.
Maar Ramon wilde toch proberen om meer los te krijgen van de zusters want nu probeerden ze alleen hun producten en hun geloof aan ons te verkopen. Dus trok hij zijn stoute slippers aan en deed net of hij een van de zusters herkende (zat gewoon te flirten met een non, haha) Maar het werkte, en binnen no time kwam de vaste ontwerper van de nonnen te voorschijn ("The Artist"...).
We hebben snel handjes geschud. Maar toch hadden ze voorlopig nog geen tijd voor ons.
Eigenlijk voelde we ons niet zo prettig tussen de nonnen, en ook omdat het lijkt dat ze niet met ons willen samenwerken, prefereren wij langer te werken in Guimaras (kokosnoot) en nog terug te gaan naar Marinduque om daar de boel goed af te ronden. Daar moesten we weg toen we de smaak te pakken kregen. Vooral bij Riverside; Mr Delfin maakte supermooi houtsnijwerk, en de houten Barangay (Filippijns dorpje) die wij in gedachten hadden als kinderspeelgoed was niet helemaal compleet, dus hopelijk gaat een 2e bezoek nog lukken.
Nou, dit was het weer even. Groeten uit Iloilo City
Hij werkt met kokosnoot, jeeeeej. Nee hoor dit is echt wel een mooi materiaal. Eerst waren we bang dat we niks nieuws konden bedenken omdat we in Marinduque ook al veel met kokosnoot hadden gedaan. Maar hij heeft weer hele ander mogelijkheden. Dus dat geeft veel inspiratie voor hele andere producten, we waren zelf verbaasd hoeveel nieuwe dingen uit ons brein kwamen rollen.
Ze zijn erg lief, de vrouw van de producent staat de hele dag te kokkerellen, en we worden volgestopt met allerlei ...dingen. Soms is het heerlijk! Maar soms moeten we ons vermannen. Officieel moet je namelijk minstens 2 x opscheppen uit beleefdheid, maar dat krijgen we niet altijd voor elkaar (ik wil me niet aanstellen, maar sommige gerechten zijn echt raar. Ze eten hier bijvoorbeeld kuikenembryo's!! Gelukkig heeft nog niemand ons dit voorgeschoteld!)
We hebben ook de opdracht om met CS Bamboo te werken. Dit is een organisatie van nonnen die iets met bamboo doen(?) Zij hebben laten weten dat ze voorlopig geen tijd voor ons hebben,... Stiekem hebben we geprobeerd te infiltreren, samen met Ramon een ontwerper van FFTV, we zijn naar de giftshop van de nonnen gegaan, in eerste instatie zonder te vertellen dat we misschien voor ze gingen ontwerpen.
Maar Ramon wilde toch proberen om meer los te krijgen van de zusters want nu probeerden ze alleen hun producten en hun geloof aan ons te verkopen. Dus trok hij zijn stoute slippers aan en deed net of hij een van de zusters herkende (zat gewoon te flirten met een non, haha) Maar het werkte, en binnen no time kwam de vaste ontwerper van de nonnen te voorschijn ("The Artist"...).
We hebben snel handjes geschud. Maar toch hadden ze voorlopig nog geen tijd voor ons.
Eigenlijk voelde we ons niet zo prettig tussen de nonnen, en ook omdat het lijkt dat ze niet met ons willen samenwerken, prefereren wij langer te werken in Guimaras (kokosnoot) en nog terug te gaan naar Marinduque om daar de boel goed af te ronden. Daar moesten we weg toen we de smaak te pakken kregen. Vooral bij Riverside; Mr Delfin maakte supermooi houtsnijwerk, en de houten Barangay (Filippijns dorpje) die wij in gedachten hadden als kinderspeelgoed was niet helemaal compleet, dus hopelijk gaat een 2e bezoek nog lukken.
Nou, dit was het weer even. Groeten uit Iloilo City
